Hoop in een potje: wat de cosmetische industrie ons aansmeert

Veel Nederlandse vrouwen kijken niet graag naar zichzelf in de spiegel.

Uit onderzoek van een verzorgingsmerk blijkt dat 42% van hen spiegels probeert te mijden.

De ondervraagden geven aan dat ze zichzelf er vaak te moe of te dik uit vinden zien.

Om vrouwen vaker in de spiegel te laten lachen, is de korte film ‘Mirrors’ gemaakt.

Ieder jaar spenderen vrouwen wereldwijd miljoenen om er mooier uit te zien. Hoe duurder het potje, des te meer zij het gevoel hebben wat te doen voor hun uiterlijke schoonheid.

Het potje wat hiernaast staat afgebeeld kost €200,-  en er is nog nooit aangetoond dat het beter werkt dan een potje Purol van €2,-

Een eeuw geleden hadden vrouwen nog geen last van deze onzekerheden die de marketingboys en -girls ons letterlijk allemaal aansmeren……

De top 3 van gecreëerde frustraties zetten de collega’s van Welingelichte Kringen deze week op een rijtje.

1. Gewoon haar is saai
‘Verft ze het of verft ze het niet?’ Mede door die campagne steeg de verkoop van doe-het-zelf-haarverf van 7% in 1950 tot uiteindelijk 40% in de jaren ’70. Haarverf was tot die tijd voorbehouden aan rijke actrices en modellen. Er werd ingespeeld op de schok van de eerste grijze haar met ‘hoe lang is het al geleden dat je man je mee uit eten nam?’ Tegenwoordig verven alleen al in de VS 90 miljoen vrouwen hun haar.

2. Lichaamshaar is vies
Het is tegenwoordig stoer als je je lichaamshaar ‘durft te laten staan’. Van de 16e tot de 19e eeuw was dat ook heel normaal. Vanaf 1915 werd er door marketeers geproclameerd dat okselhaar ‘onvrouwelijk’ was en geschoren moest worden. Daarna moesten ook de benen eraan geloven – met de nieuwe panty en moderne badpakken zou het anders geen gezicht zijn. Tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog werd er van vrouwen verwacht dat ze gladde benen hadden. Helemaal toen de bikini kwam (1946) en daarmee meteen ook de bikinilijn ontstond, met als uiteindelijk gevolg de Brazilian Wax. Nog tot op de dag van vandaag worden vrouwen gewezen op het onvrouwelijke van lichaamshaar, zoals in de campagne van Veet: ‘Don’t risk dudeness’ (wees geen jongetje).

3. Cellulitis is een ziekte
Tot 1830 had je mazzel met een flinke maat: vollere vrouwen werden als mooier en modieuzer beschouwd dan dunnere vrouwen, met hun rondingen die zelfs door schilders werden bewonderd. Cellulitis hoorde daarbij. Tot halverwege de 20e eeuw de slankere vrouw populairder werd. Sindsdien is cellulitis vrouwenvijand nummer 1. Artsen vonden cellulitis een ‘verzonnen ziekte’ maar dat mocht niet baten: vrouwen moesten ertegen vechten. Geen sinecure want tussen de 80% en 90% van de vrouwen heeft het en er is vrijwel niets tegen te doen.

Lees ook:Een fatsoenlijke vrouw ging vroeger slipjesloos door ‘t leven
Lees ook:Wat is er mis met oksel- en schaamhaar?
Lees ook:‘Ik wou dat ik borstkanker had….’
Lees ook:Dermatologe Jetske Ultee: flikker al die potjes crème maar in de kliko!
Lees ook:De wereld van criminele vrouwen

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>